Zomer

Aug 5, 2022
1 min read

Updated: Aug 18, 2022

onder een wegebbende donder

dwalen we in blauw; heen

en weer in zilt

zand zacht schurend op ons huid

we vleien ons in deining

de drift gestild

in mij, in jou; verstomd

we graven een kuil

voordat de zee weer komt

Recent Posts

See All

Zo'n beetje

wanneer is het kantelpunt dat de vermeend durende stijgende lijn ineens dalende blijkt te zijn dat je achterom kijkt en ziet beter wordt het niet verbaasd dalend naar beneden afdrijvend van je argeloo

Zien

laten zullen we een keer kunnen mogen elkaar dan een keer misschien wellicht hallo hoe gaat en wie ben praten horen zeggen iets daar hier of waar dan straks ooit zien jij ik wij elkaar misschien

Je zal toch maar

je zal toch maar een boek zijn dan word je gelezen misschien wel begrepen de volle aandacht op jou maar eenmaal gelezen raak je vergeten blijf je onaangetast liggen in de boekenkast

Comments