een reis door werelden

leidt ons door geplunderde velden

berooid in ons landschap

bezweren wij de begrenzing als een hard gegeven

planten de zaden - desperaat

hoe we een andere wereld kunnen maken

een nieuwe wereld

onze wereld


kunnen we hier blijven?

hunkeren en smachten in realiteit als ze zeggen:

"het moet anders" en wij hetzelfde willen

op kwetsbare aarde

blijven wij drijven op glooiende vlaktes?

blijven wij reizen door bloedende akkers?

in ons voltooide wereld

het leven als een veeg gegeven


in het epische gezang

schreeuwen de stemmen

om de komst van een legende

een roep om de angst te temmen


in vibrerende klanken

klinkt alles waar we bang voor zijn

de grilligheid van de galm

niet langer in bedwang


trillend op onze tongen

blazen wij lucht

verzuchten een openbaring


een ster die voor ons zingt

een lied van kalmte en bescherming

een vers in harmonie en regelmaat


geef ons een stem

die onze betuiging verstaat

en onze gemoederen bedaart


als alle gesprekken

die we voeren

te vatten zijn in tast

een streling, een aai

beroering op bast

zouden we dan beter begrijpen

wat we bedoelen

zouden we dan wel snappen

wat we voelen

elkaar verstaan

en dan


verder gaan

met elkaar

naast elkaar

dezelfde kant


wees stil, zeg geen woord

zwijg, bedaar

en geef mij je hand