Vroeger

ik mis mijn vader en mijn moeder

ik mis mijn lieve broeder


ik mis mijn tuttelknuffel en de tijd

het hoogpolig tapijt


ik mis de jaren, maanden, dagen

mijn ongeremde vragen


ik mis meesters’ antwoorden en de klas

ik mis dat wat was


mijn huis, mijn straat, mijn stad

mijn warm bad


het spelen en eindeloos vervelen

ik mis juist dat


ik mis de heugenis en vergetelheid

de vanzelfsprekendheid


ik mis mijn onbevangen zang

voor niemand bang


het klappen in mijn handjes en Kortjakje

ik mis het groenteprakje


ik mis de witte lakens krakend om mij heen

ik mis mijn jubelteen


ik mis de stemmen die ik niet versta

mijn sprong als hopsa


ik mis mijn verbeelding en mijn vergezicht

ik mis het als mijn gedicht


mijn taal, mijn sprookje, mijn festijn

mijn fijn klein zijn

9 views

Recent Posts

See All

en wat als het niets betekent onwetend hunkeren en smachten moeten we wachten of weggaan of krijgen we aan het eind een sticker als in: goed gedaan is dat het doel, is dat het waard het geploeter, onz

heel eerlijk? ben liever lui dan moe dus best bijzonder dat ik toch van alles doe denken, wandelen, handelen werken, geven, leven terwijl slapen als activiteit mij toch het meest behaagt in zaligheid

ik was vannacht aan het zoenen je had geen idee het was ook best lastig je was vaag en het ging zo traag en waar was je dan je mond, je lippen, je tong ik wist: dit duurt niet lang straks stopt de nac