top of page

Verborgen

Gloed van het recente verleden, ware te smoren

Alsook een verworven leven, daar te bekoren

Op knieën en de bodem van de dagen

Vormeloze tooien die de schaduwen dragen

Te midden van dwalend water, ongezien

Drastisch en nalatig, uit een zwart stramien

Vergeef, nis, daar waar de kerkstenen slinken

Geldend bedroefd, heid, in gratie verminken

Beteugeld maar bevleugeld in feeks’ armen

Gedragen zonder vragen vurend verwarmen

Nevel met dolende zielen onvoorzien in nuditeit

Voorts naar gracieuze paden indachtig de realiteit


11 views

Recent Posts

See All

Achter gordijnen

ik wil het even over gordijnen hebben die lappen stof die we voor onze raam hangen geplooid, strak of frommelig we trekken ze dicht of het nu donker is of licht alsof we de wereld niet willen zien of

Woorden

ik heb een overvloed van woorden voor je als een waterval stort ik door, via, vanuit, mijn binnen naar buiten ik overspoel je met mijn gal, mijn toorn, mijn geschal het woelende water dat drukt op je

Dit keer

nu weet ik het wat ik kan en wat ik kon nu weet ik dat ik het niet zomaar verzon ik hoor me nog zeggen: "ik weet het niet meer' maar weet nu dat ik het kan dit keer

Comments


bottom of page