top of page

Verborgen

Gloed van het recente verleden, ware te smoren

Alsook een verworven leven, daar te bekoren

Op knieën en de bodem van de dagen

Vormeloze tooien die de schaduwen dragen

Te midden van dwalend water, ongezien

Drastisch en nalatig, uit een zwart stramien

Vergeef, nis, daar waar de kerkstenen slinken

Geldend bedroefd, heid, in gratie verminken

Beteugeld maar bevleugeld in feeks’ armen

Gedragen zonder vragen vurend verwarmen

Nevel met dolende zielen onvoorzien in nuditeit

Voorts naar gracieuze paden indachtig de realiteit


9 views

Recent Posts

See All

Jij

daar loop je dan mens te zijn je loopt dan snel maar ken je de weg wel zomaar mens weet je het wel waar je naar toe gaat of loop je rondjes blokjes om hetzelfde punt denk je dat je het kunt kiezen voo

Omdenken

wat als je de werkelijkheid een kwart slag draait en twijfel toelaat voor de dissident wat als je de grip op de wereld loslaat en weemoed draagt als het onbemind kind wat als je leven aan dagen toevoe

Boodschap

bedek je hoofd omhul je lijf kniel strek je over de grond in een andere wereld die is ontstaan buiten je wil verduur, volhard, weersta de onbekende bodem onder je en de nieuwe tijding van de bode bove

bottom of page