Verborgen

Sandra Passchier
Aug 23, 2020
1 min read

Updated: Oct 18, 2020

Gloed van het recente verleden, ware te smoren

Alsook een verworven leven, daar te bekoren

Op knieën en de bodem van de dagen

Vormeloze tooien die de schaduwen dragen

Te midden van dwalend water, ongezien

Drastisch en nalatig, uit een zwart stramien

Vergeef, nis, daar waar de kerkstenen slinken

Geldend bedroefd, heid, in gratie verminken

Beteugeld maar bevleugeld in feeks’ armen

Gedragen zonder vragen vurend verwarmen

Nevel met dolende zielen onvoorzien in nuditeit

Voorts naar gracieuze paden indachtig de realiteit

Recent Posts

See All

Spelen

kom mee, gaan we klimmen schommelen en glijden vliegen en zwaaien springen en draaien en in de zandbak graven we een kuil zo diep als ik en aan de kant scheppen we een berg zo hoog als jij we rollen d

Volbracht

wat een dag weer van alles gebeurd plantjes water gegeven de boel afgestoft ramen gewassen ook nog naar buiten geweest naar de buurvrouw gezwaaid de kat geaaid wat een dag zat ook nog in m'n hoofd nag

Even niet

elke dag ga ik even uit denk ik niet meer beweeg niet meer adem alleen in het uit elke dag sluit ik mijn ogen alles wordt donker en stil geen licht, geen geluid adem alleen in en uit elke dag is de we

Comments