Het is wat het is

Het gaat over acceptatie. Je neerleggen bij de situatie. Schouders ophalen. Je kan er niks aan veranderen. Geen zin om kwaad te worden, gefrustreerd, je boos te maken, op te winden, teleurgesteld of verdrietig te zijn. Welke emotie dan ook, het zal er niet anders van worden. Laat los waar je geen invloed op hebt.


Of is dat gemakzucht? Moet je je distantiëren van zaken die ver weg lijken? Is het niet plausibel dat je er met een beetje moeite misschien toch iets aan kan doen? Hoe ver reikt jouw invloed door te handelen en een verandering in beweging te zetten?


Waar ligt de grens van dichtbij en ver weg? Hoe groot is die cirkel? Ligt dat bij jezelf, je naaste omgeving, de wijk of stad waarin je woont, het landsbelang of ook je buurland? Hoe groots de problematiek ook, kun je toch klein beginnen?


Achteroverleunen en denken dat anderen het oplossen. Of toch handelen in de overtuiging dat het in jouw vermogen ligt om iets te veranderen? Accepteren of in actie komen? Is het wat het is of moet het worden zoals het moet zijn?

6 views

Recent Posts

See All

lekker bezig jij dat doe je goed klop, klop schouderklop dat je het even weet veer in je reet duimpje, duimpje vuur, vuur spierballen en voor het geval je het nog niet snapt toppertje, kanjer je bent

ik kijk naar je als een schilderij de vloeiende lijnen je sprankelend gezicht verfijning van dichtbij op afstand net zo fraai een aantrekkelijk tafereel mooi ben jij

kom je bij mij kijken? er is best wel wat te zien mijn huid, mijn haren; kom kom even naar mij staren heb echt mijn best gedaan en ik dacht misschien is het je ontgaan dat ik je best aardig vind en ik