zondag, vroeg, koud, in de kerk de bedwelmende lucht van wierook ik snap er niks van niks van de rituelen niks van de preken niks van het gezang tien jaar lang op een dag ook mijn moeder niet de regel
en zo worstelen we vrolijk door soort van want je kunt maar beter vrolijk worstelen in de wetenschap dat we allemaal worstelen en dat kun je dan maar beter vrolijk doen want niet vrolijk is niet leuk
De pijn, de pijn, implosie in mijn buik. Geen komen en gaan, maar een weeënstorm. Mijn handen omklemmen de spijlen van het bed. Gesloten ogen, geen notie van mijn omgeving. Alleen ik, in mijn hoofd. K
Comments