Wierrook

Feb 15
1 min read

Updated: Feb 24

zondag, vroeg, koud, in de kerk

de bedwelmende lucht van wierook

ik snap er niks van

niks van de rituelen

niks van de preken

niks van het gezang

tien jaar lang

op een dag ook mijn moeder niet

de regels van de Paus

baas in eigen buik

wars van prediking

toen nooit meer naar de kerk

nooit meer die bedwelming

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments