Verholen

Apr 4, 2021
1 min read

achter zwarte dagen en gesloten gordijnen

woont een bodemloze ziel

met een beschadigd huid en gebroken ogen

vast in de bodem van je ondergronds demon

terwijl je slaapt

houdt hij zich schuil in de schaduw van je zijn

indachtig de duisternis van je verzonken brein

diep dalend in je wonde, onmachtig te ontwaken

slaapt zacht

en wacht

Recent Posts

See All

Dansen

en we dansen al ben jij niet hier toch dansen wij op de muziek in mijn oren ogen dicht

Zo'n beetje

wanneer is het kantelpunt dat de vermeend durende stijgende lijn ineens dalende blijkt te zijn dat je achterom kijkt en ziet beter wordt het niet verbaasd dalend naar beneden afdrijvend van je argeloo

Zien

laten zullen we een keer kunnen mogen elkaar dan een keer misschien wellicht hallo hoe gaat en wie ben praten horen zeggen iets daar hier of waar dan straks ooit zien jij ik wij elkaar misschien

Comments