top of page

Tijd

  • Jan 14, 2024
  • 1 min read

Updated: Jan 24, 2024

het is tijd ons huis te verlaten

de wordene wezen die we zijn

in het tijdperk van anaforen

waar verhalen zich herhalen


de drang als mens te zoeken

naar eeuwige schoonheid

en de troost die dat biedt


het is tijd dat eenheid ons bindt

ons brengt naar ons veilig onderkomen

daar waar we in schoonheid schuilen

en niemand ons vindt






 
 
 

Recent Posts

See All
Deadline

daar, de dode lijn ren, ren ren je rot het leven kapot we moeten het halen wat er te halen valt door, door ga ervoor zonder onthaal halen we de dode lijn allemaal

 
 
 
Spoken

wat gebeurt er wat gebeurt er, nu en straks straks en nu of later of veel later maar misschien wel niet nu niet en straks niet of misschien wel later of misschien veel later ik ga dood nu niet straks

 
 
 
Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

 
 
 

Comments


bottom of page