Ik woon in het verhaal dat ik

mezelf vertel over de dag

dat ik vleugels groei en weet

waar ik zijn mag, mijn huis bouw

bij jou, blaas ik de muren weg

geen toekomst, geen verleden

alleen maar glans, tussen hoop

en heden heeft het een kans

zet ik elke dwaling recht

echte gevoelens vliegen weg

in mijn rijk, in mijn taal

in mijn verhaal


Ik wil schrijven

alleen nog maar schrijven

blauwe inkt op papier

vel na vel

woord na woord

krabbels, strepen en weer door

al is het zinloos

ik moet schrijven

alleen nog maar schrijven

al wie het lezen wil

mijn kronkels, mijn spinsels

it's beyond my control

ik moet schrijven

alleen nog maar schrijven

ik blijf hoopvol


De tand des tijds

zit in mijn hand

mijn schrift

in elk woord gegeven


ook deze woorden

vandaag geschreven

verliezen hun vorm

zijn morgen vergeten