top of page

mijn poëzie

kiest altijd een kant

als mijn pen over het papier glijdt

van links naar rechts

vloeit het waar mijn hand gaat

vloeit het waar mijn hart gaat

kiest het haar remedie

een wijs als muziek

soms hard, soms zacht

soms fel, soms bedeesd

soms kort, soms lang

maar nooit bang

voor de cadans

van mijn hand en mijn hart

het kiest de juiste weg

van mijn poëzie

het wordt nooit meer

zoals nu

straks

of daarnet

en dat is geruststellend

op een bepaalde manier


het moment

een moment

geeneen hetzelfde

nu, straks of daarnet

komt nooit meer terug


en dat is troostend

op een bepaalde manier

want het moment

is nu, straks of daarnet

achter de rug

mijn laatste zeven woorden

die ik zeggen zal

zouden de geijkte zijn

ik heb het allemaal met liefde gedaan

of zouden de gevreesde zijn

ik wil blijven, laat me niet gaan

of zouden de olijke zijn

nou doei he, daar ga ik dan


de laatste zeven woorden

die ik zeggen zal

ik moet er even goed over nadenken

misschien zijn dat ze wel

bottom of page