De pijn, de pijn, implosie in mijn buik.
Geen komen en gaan, maar een weeënstorm.
Mijn handen omklemmen de spijlen van het bed.
Gesloten ogen, geen notie van mijn omgeving.
Alleen ik, in mijn hoofd.
Kan de woorden niet meer vinden.
"Ik wil... Ik wil..." Het enige wat ik zeggen kan.
Ik wil weten hoever ik ben.
De pijn, de pijn, ik kan niet meer.
Ik keer me om, op handen en knieën.
Plop.
Ik voel drang. Persen, persen, ik moet persen.
Mag niet, moet wachten op de gynaecoloog.
Hoe lang nog, hoe lang nog.
Ja, ik mag persen.
Branden, branden, het brandt.
Nu moet het komen, anders: knip.
Nee, geen knip.
Persen, persen, hard persen.
Ja, daar is ze. Direct op mijn buik. "Oh, wat voel je lekker."
Ik kan weer praten.
"Oh, wat voel je lekker. Oh, wat voel je lekker."