Woorden

Jul 15, 2021
1 min read

Ik schrijf tegen de wind in

zuig de zon op als het koud is

begin aan het einde van de bui

mijn pen op een stroom van dwalingen

niet wetende of de lucht een andere kleur blauw is

in een staat van onrust en onbalans

teken ik op een geluidloze golf van wolken

en verbind de elementen

waar een stille regel verschijnt

zodat we met elkaar communiceren

en de lucht tussen jou en mij verdwijnt

Recent Posts

See All

Zo'n beetje

wanneer is het kantelpunt dat de vermeend durende stijgende lijn ineens dalende blijkt te zijn dat je achterom kijkt en ziet beter wordt het niet verbaasd dalend naar beneden afdrijvend van je argeloo

Zien

laten zullen we een keer kunnen mogen elkaar dan een keer misschien wellicht hallo hoe gaat en wie ben praten horen zeggen iets daar hier of waar dan straks ooit zien jij ik wij elkaar misschien

Je zal toch maar

je zal toch maar een boek zijn dan word je gelezen misschien wel begrepen de volle aandacht op jou maar eenmaal gelezen raak je vergeten blijf je onaangetast liggen in de boekenkast

Comments