Woorden

Jul 15, 2021

1 min read

Ik schrijf tegen de wind in

zuig de zon op als het koud is

begin aan het einde van de bui

mijn pen op een stroom van dwalingen

niet wetende of de lucht een andere kleur blauw is

in een staat van onrust en onbalans

teken ik op een geluidloze golf van wolken

en verbind de elementen

waar een stille regel verschijnt

zodat we met elkaar communiceren

en de lucht tussen jou en mij verdwijnt

Recent Posts

See All

Aliens

wie ik in de spiegel zie herken ik niet ik kijk nog eens goed die ogen, die mond is dit mijn neus? die oren, die kin zijn dit mijn haren? die armen, die handen zijn dit mijn vingers? die borsten, die

C'est la vie

dus dat ging niet met een wiebelende typemachine achterop en twee zware tassen aan mijn stuur dacht: als ik maar rechtdoor blijf rijden dan komt het goed maar het ging niet goed ik moest de bocht om i

Kijk maar

er klinkt altijd een beetje 'val dood' in 'kijk maar' je zegt wel dat ik vrij ben in wat ik beslis maar ondertussen mag ik mijn graf graven erin stappen en zand erover kijk maar hoe ik daar lig als ik

Comments