Woorden

Jul 15, 2021
1 min read

Ik schrijf tegen de wind in

zuig de zon op als het koud is

begin aan het einde van de bui

mijn pen op een stroom van dwalingen

niet wetende of de lucht een andere kleur blauw is

in een staat van onrust en onbalans

teken ik op een geluidloze golf van wolken

en verbind de elementen

waar een stille regel verschijnt

zodat we met elkaar communiceren

en de lucht tussen jou en mij verdwijnt

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments