Vergeten

Jan 19, 2025
1 min read

als de dood je toch eens mist

je zijn hand niet schudt

dat hij zich vergist

en jou de wang niet kust

waarschijnlijk niet bewust

gewoon vergeten

dat jij er nog bent

wie zal het weten

als de dood je passeert

en het enige wat resteert

is het eeuwige leven

ik maak me maar onzichtbaar

verroer me niet

ben onhoorbaar

misschien dat de dood

me dan niet ziet

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments