top of page

Vallen

  • Aug 9, 2023
  • 1 min read

Updated: Aug 12, 2023

de laatste keer dat ik mijn hoofd liet hangen

keek ik naar de grond

en zag mijn tenen

met zand ertussen

en in mijn mond


het was heel wat

dat zand

niet te tellen

niet voor te stellen

hoeveel sterren


de laatste keer dat ik mijn hoofd hief

zag ik de sterren

ik kon ze tellen

honderd, misschien wel twee

en zag er zeven vallen


soms valt het tegen

soms valt het mee


 
 
 

Recent Posts

See All
Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

 
 
 
Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

 
 
 
Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

 
 
 

Comments


bottom of page