Schrijven

Sandra Passchier
May 31, 2025
1 min read

ik kan me verheugen

op oud zijn

een tafel voor het raam

een stoel, een pen, papier

en alle dagen

om te bezinnen

op zinnen

zin na zin na zin

zonder eind, zonder begin

wat een spijt

het duurt nog zo'n tijd

Recent Posts

See All

Bevalling

De pijn, de pijn, implosie in mijn buik. Geen komen en gaan, maar een weeënstorm. Mijn handen omklemmen de spijlen van het bed. Gesloten ogen, geen notie van mijn omgeving. Alleen ik, in mijn hoofd. K

Ding

het zijn van die dingen als je dingetjes moet dingesen het is hoe zal ik het zeggen dinges als ik zeg dat het een ding is

Spelen

kom mee, gaan we klimmen schommelen en glijden vliegen en zwaaien springen en draaien en in de zandbak graven we een kuil zo diep als ik en aan de kant scheppen we een berg zo hoog als jij we rollen d

Comments