Schrijven

May 31, 2025

1 min read

ik kan me verheugen

op oud zijn

een tafel voor het raam

een stoel, een pen, papier

en alle dagen

om te bezinnen

op zinnen

zin na zin na zin

zonder eind, zonder begin

wat een spijt

het duurt nog zo'n tijd

Recent Posts

See All

Afscheid

ze stapt in hij geeft nog een handkus zij zag dat niet meer ik wel en dat deed zeer

Dakdekker

hij stapelt de pannen weer een lekvrij dak beschermer van het barre er zijn dan die mannen die kennen hun vak

Voor Elise

Beethoven componeerde een pianostuk voor haar ze zeggen ook wel dat het eigenlijk voor Theresa was, op wie hij verliefd was verkeerd gelezen door de vinder, Beethoven had een slecht handschrift maar i

Comments