Schrijven

May 31, 2025

1 min read

ik kan me verheugen

op oud zijn

een tafel voor het raam

een stoel, een pen, papier

en alle dagen

om te bezinnen

op zinnen

zin na zin na zin

zonder eind, zonder begin

wat een spijt

het duurt nog zo'n tijd

Recent Posts

een hoogbejaarde tweeling met in hun witte haar een knalroze pluk wat een geluk zo eensgezind eeneiig te zijn

Gedoetjes, het is overal altijd, in alles eindeloos gedoe en daarvan word ik moe

ik zou het gewoon doen en als ze ja zeggen kun jij altijd nog nee zeggen en als ze nee zeggen heb je het toch gewoon gedaan ja toch