ga nou eens iets schrijven over iets wat je helemaal niet wil iets wat je vervelend vindt tappen uit je dromen het nachtelijk theater van je onderbewustzijn waar je verloren bent in je verlaten stad o
de rivieren op mijn huid kronkelen ongepast buiten hun oevers overbelast de stromende cellen wanen zich heer des meesters als ware het een homerisch feest daar onder mijn vlees ik waarschuw jullie ik
achter het donker zit zoveel licht onzichtbaar in mijn gezicht blauwe randen, rode stippen hoe kan het anders dan dat ik me verschuil met dichte lippen
Comments