top of page

Moederlijn

  • Nov 24, 2021
  • 1 min read

Updated: May 7, 2022

Ik volg de lijnen

bij je ogen

op je wang

langs je hals

over je handen

die overal zijn geweest

het tastbare en ontastbare

aangeraakt, mij geraakt

in de jaren die zijn geweest

groeven die de tijd tonen

sieren je huid

als een landschap

een kaart die de weg wijst

waar ik naar toe moet

ik volg je lijnen, je pad

opdat ook mijn lijn

de tijd zal leiden

 
 
 

Recent Posts

See All
Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

 
 
 
Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

 
 
 
Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

 
 
 

Comments


bottom of page