Pronkstuk

Ik klei je

zacht en stevig

tot een sculptuur

statig en gewillig

het maakt niet uit wat je zegt

ik vorm je

als een mot boven een vlam

weerloos voor het vuur

vlam je en val je

in mijn handen uiteen

en ik exposeer je

mijn geschapen droombeeld

prominent op mijn schouw


0 views

Recent Posts

See All

een reis door werelden leidt ons door geplunderde velden berooid in ons landschap bezweren wij de begrenzing als een hard gegeven planten de zaden - desperaat hoe we een andere wereld kunnen maken een

in het epische gezang schreeuwen de stemmen om de komst van een legende een roep om de angst te temmen in vibrerende klanken klinkt alles waar we bang voor zijn de grilligheid van de galm niet langer

als alle gesprekken die we voeren te vatten zijn in tast een streling, een aai beroering op bast zouden we dan beter begrijpen wat we bedoelen zouden we dan wel snappen wat we voelen elkaar verstaan e