Poëzie

Mar 6
1 min read

mijn poëzie

kiest altijd een kant

als mijn pen over het papier glijdt

van links naar rechts

vloeit het waar mijn hand gaat

vloeit het waar mijn hart gaat

kiest het haar remedie

een wijs als muziek

soms hard, soms zacht

soms fel, soms bedeesd

soms kort, soms lang

maar nooit bang

voor de cadans

van mijn hand en mijn hart

het kiest de juiste weg

van mijn poëzie

Recent Posts

See All

Zo'n beetje

wanneer is het kantelpunt dat de vermeend durende stijgende lijn ineens dalende blijkt te zijn dat je achterom kijkt en ziet beter wordt het niet verbaasd dalend naar beneden afdrijvend van je argeloo

Zien

laten zullen we een keer kunnen mogen elkaar dan een keer misschien wellicht hallo hoe gaat en wie ben praten horen zeggen iets daar hier of waar dan straks ooit zien jij ik wij elkaar misschien

Je zal toch maar

je zal toch maar een boek zijn dan word je gelezen misschien wel begrepen de volle aandacht op jou maar eenmaal gelezen raak je vergeten blijf je onaangetast liggen in de boekenkast

Comments