Ontdaan

Aug 19, 2021
1 min read

Kijk mij aan met meelij in je ogen

lees mijn laatste bladzij, alle woorden onvertogen

raak me aan, de schubben op mijn huid

ontdaan van al het reine, dit geluid

schel, fel, de hardheid - maak het stil

beroer mijn schil, voel, want ik ben het zoek

spoel mijn krochten schoon

mijn gebreken en gedrochten

ontzie mij, dit vertoon, belijdt mijn omslag

en zeg mij dat ook ik

ook ik er zijn mag

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments