top of page

Ontdaan

  • Writer: Sandra Passchier
    Sandra Passchier
  • Aug 19, 2021
  • 1 min read

Kijk mij aan met meelij in je ogen

lees mijn laatste bladzij, alle woorden onvertogen

raak me aan, de schubben op mijn huid

ontdaan van al het reine, dit geluid

schel, fel, de hardheid - maak het stil

beroer mijn schil, voel, want ik ben het zoek

spoel mijn krochten schoon

mijn gebreken en gedrochten

ontzie mij, dit vertoon, belijdt mijn omslag

en zeg mij dat ook ik

ook ik er zijn mag

 
 
 

Recent Posts

See All
Bevalling

De pijn, de pijn, implosie in mijn buik. Geen komen en gaan, maar een weeënstorm. Mijn handen omklemmen de spijlen van het bed. Gesloten ogen, geen notie van mijn omgeving. Alleen ik, in mijn hoofd. K

 
 
 
Ding

het zijn van die dingen als je dingetjes moet dingesen het is hoe zal ik het zeggen dinges als ik zeg dat het een ding is

 
 
 
Spelen

kom mee, gaan we klimmen schommelen en glijden vliegen en zwaaien springen en draaien en in de zandbak graven we een kuil zo diep als ik en aan de kant scheppen we een berg zo hoog als jij we rollen d

 
 
 

Comments


bottom of page