top of page

Monoloog

  • Writer: Sandra Passchier
    Sandra Passchier
  • Apr 16, 2021
  • 1 min read

Ik ben je verloren

uit oog, uit zicht


maar ik praat nog altijd met je


vertel hoe mijn dag was

deel mijn overpeinzingen

mijn bedenkingen


in gedachten

ben je er

altijd


maar ik wil horen


de klank van je stem

intonatie die mijn woorden kleuren

jouw perceptie op de kwestie


een antwoord

reactie

op mijn vragen


want alle dagen

zijn leeg

zonder weerklank

stil


verlaten in een verstomd gesprek

 
 
 

Recent Posts

See All
Ding

het zijn van die dingen als je dingetjes moet dingesen het is hoe zal ik het zeggen dinges als ik zeg dat het een ding is

 
 
 
Spelen

kom mee, gaan we klimmen schommelen en glijden vliegen en zwaaien springen en draaien en in de zandbak graven we een kuil zo diep als ik en aan de kant scheppen we een berg zo hoog als jij we rollen d

 
 
 
Volbracht

wat een dag weer van alles gebeurd plantjes water gegeven de boel afgestoft ramen gewassen ook nog naar buiten geweest naar de buurvrouw gezwaaid de kat geaaid wat een dag zat ook nog in m'n hoofd nag

 
 
 

Comments


bottom of page