Monoloog

Apr 16, 2021
1 min read

Ik ben je verloren

uit oog, uit zicht

maar ik praat nog altijd met je

vertel hoe mijn dag was

deel mijn overpeinzingen

mijn bedenkingen

in gedachten

ben je er

altijd

maar ik wil horen

de klank van je stem

intonatie die mijn woorden kleuren

jouw perceptie op de kwestie

een antwoord

reactie

op mijn vragen

want alle dagen

zijn leeg

zonder weerklank

stil

verlaten in een verstomd gesprek

Recent Posts

See All

Dansen

en we dansen al ben jij niet hier toch dansen wij op de muziek in mijn oren ogen dicht

Zo'n beetje

wanneer is het kantelpunt dat de vermeend durende stijgende lijn ineens dalende blijkt te zijn dat je achterom kijkt en ziet beter wordt het niet verbaasd dalend naar beneden afdrijvend van je argeloo

Zien

laten zullen we een keer kunnen mogen elkaar dan een keer misschien wellicht hallo hoe gaat en wie ben praten horen zeggen iets daar hier of waar dan straks ooit zien jij ik wij elkaar misschien

Comments