Monoloog

Apr 16, 2021
1 min read

Ik ben je verloren

uit oog, uit zicht

maar ik praat nog altijd met je

vertel hoe mijn dag was

deel mijn overpeinzingen

mijn bedenkingen

in gedachten

ben je er

altijd

maar ik wil horen

de klank van je stem

intonatie die mijn woorden kleuren

jouw perceptie op de kwestie

een antwoord

reactie

op mijn vragen

want alle dagen

zijn leeg

zonder weerklank

stil

verlaten in een verstomd gesprek

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments