top of page

Inkeer

Balancerend op een rand van los zand glijden we af van een belofte dat zich groots

openbaarde, maar zich nietig manifesteerde

als ware het voorgeschreven dat sterren niet uitdoven en alleen maar lichter worden,

totdat we verblind zijn door het gruis dat golft

door de ondergrondse spinsels van signalen in de onherkenbare krochten van onze

verbeelding en de opvatting dat wat komen gaat zal voortduren,

maar de enige zekerheid dat is gegeven en de grip onder onze voeten verstevigt, is het

besef dat elk signaal naar verloop van tijd geluidloos in de diepte verdwijnt

en alle inzichten zal doen uitdoven

6 views

Recent Posts

See All

Achter gordijnen

ik wil het even over gordijnen hebben die lappen stof die we voor onze raam hangen geplooid, strak of frommelig we trekken ze dicht of het nu donker is of licht alsof we de wereld niet willen zien of

Woorden

ik heb een overvloed van woorden voor je als een waterval stort ik door, via, vanuit, mijn binnen naar buiten ik overspoel je met mijn gal, mijn toorn, mijn geschal het woelende water dat drukt op je

Dit keer

nu weet ik het wat ik kan en wat ik kon nu weet ik dat ik het niet zomaar verzon ik hoor me nog zeggen: "ik weet het niet meer' maar weet nu dat ik het kan dit keer

Kommentare


bottom of page