Herfst


Ontastbaar daalt het derde seizoen als een mistlaag grauw en kil neer, wenkend naar de teloorgang van alles groen


Grijs voor mijn ogen, langs mijn slaap


De rauwe wind dwars door mijn lijf, scherp en zonder genade, leiden de nadagen naar de val van elan, ver voorbij vertrek


In nevel gehuld wacht ik tot de wolk haar water loslaat en mij ontbindt en verzwindt met de grond onder mij


Mijn aderen, onder de gevallen bladeren waar de wortels mij verwelkomen en opnemen in de bast van de boom, de schors als mijn huid, de stam mijn skelet - daar waar in alle getijden mijn zijn wordt voortgezet

7 views

Recent Posts

See All

lekker bezig jij dat doe je goed klop, klop schouderklop dat je het even weet veer in je reet duimpje, duimpje vuur, vuur spierballen en voor het geval je het nog niet snapt toppertje, kanjer je bent

ik kijk naar je als een schilderij de vloeiende lijnen je sprankelend gezicht verfijning van dichtbij op afstand net zo fraai een aantrekkelijk tafereel mooi ben jij

kom je bij mij kijken? er is best wel wat te zien mijn huid, mijn haren; kom kom even naar mij staren heb echt mijn best gedaan en ik dacht misschien is het je ontgaan dat ik je best aardig vind en ik