Herfst


Ontastbaar daalt het derde seizoen als een mistlaag grauw en kil neer, wenkend naar de teloorgang van alles groen


Grijs voor mijn ogen, langs mijn slaap


De rauwe wind dwars door mijn lijf, scherp en zonder genade, leiden de nadagen naar de val van elan, ver voorbij vertrek


In nevel gehuld wacht ik tot de wolk haar water loslaat en mij ontbindt en verzwindt met de grond onder mij


Mijn aderen, onder de gevallen bladeren waar de wortels mij verwelkomen en opnemen in de bast van de boom, de schors als mijn huid, de stam mijn skelet - daar waar in alle getijden mijn zijn wordt voortgezet

7 views

Recent Posts

See All

Onbegrip

Met alle woorden voorhanden rennen we radeloos door witregels springen over scherpe punten en ontwijken uitroeptekens Blanco bladzijdes vullen stapels brieven wachten in ongeopende enveloppen met een

Pronkstuk

Ik klei je zacht en stevig tot een sculptuur statig en gewillig het maakt niet uit wat je zegt ik vorm je als een mot boven een vlam weerloos voor het vuur vlam je en val je in mijn handen uiteen en i

Que sera

Hij neemt mijn hand en ik dans Hij pakt mijn haar het is lang Hij zegt: jij bent het voor mij en ik doe het voor hem en ik doe het voor mij Hij neemt me mee in mijn trouwjurk Hij brengt me naar huis e