Geweest

weet je nog van een tijd

dat je liep te dartelen

de dag liet komen

zonder verwachtingen

dat tijd geen betekenis had

en de toekomst

al het mogelijke bood

dat alles vanzelfsprekend was

en tegelijkertijd niets

want morgen was er nog niet

alleen vandaag

en je had niets meer te wensen

het was die tijd

dat je je niet bewust was

van je glimlach

die er altijd was

er was niets te vrezen

niets te verliezen

er was niets dat er niet was

dan jij en de tijd

was dat het dan

die tijd

geweest