Geschrift

Oct 12, 2025

1 min read

laat mijn vingers pennen zijn

en mijn bloed inkt

laat mijn huid papier zijn

uitgedroogd en stroef

laat mijn hart de cadans zijn

boemboem, boemboem

mijn aderen beven

laat de woorden pijnlijk stuwen

uit mijn vingers stromen

als zwarte krassen

in mijn huid opgenomen

Recent Posts

een hoogbejaarde tweeling met in hun witte haar een knalroze pluk wat een geluk zo eensgezind eeneiig te zijn

Gedoetjes, het is overal altijd, in alles eindeloos gedoe en daarvan word ik moe

ik zou het gewoon doen en als ze ja zeggen kun jij altijd nog nee zeggen en als ze nee zeggen heb je het toch gewoon gedaan ja toch