Geschrift

Oct 12, 2025
1 min read

laat mijn vingers pennen zijn

en mijn bloed inkt

laat mijn huid papier zijn

uitgedroogd en stroef

laat mijn hart de cadans zijn

boemboem, boemboem

mijn aderen beven

laat de woorden pijnlijk stuwen

uit mijn vingers stromen

als zwarte krassen

in mijn huid opgenomen

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments