Genese

Ik wil zijn waar de zon op komt

het heuvelland, het bergland, de vallei

waar wortels woekeren over de rotsen, door de stenen heen

waar ik gedij zonder verweer voor het verstand

dat doolt in woestenij, zwalkt in lichtloos getij

Ik hoor alles, begrijp alles, versta de woorden van de wijzen, zie de ziel

van al wat leeft

Zuiver en onbevreesd adem ik de dagen in hoogtij

voorbij het breed en glooiend dal

voorbij de heuvels en de bergen

waar al het schuchter, schrik en schroom zich verbergen

waar de wortels ontwortelen, de stenen roteren, de rotsen trotseren

waar de dag start en de schepping begon

daar wentel ik mij nog één keer in het licht van de zon