Droom

Nov 27, 2022
1 min read

Updated: Nov 30, 2022

ik was vannacht aan het zoenen

je had geen idee

het was ook best lastig

je was vaag en het ging zo traag

en waar was je dan

je mond, je lippen, je tong

ik wist: dit duurt niet lang

straks stopt de nacht

en is het kussen alleen iets zachts

dat rust onder mijn wang

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments