Bloed

de rivieren op mijn huid

kronkelen ongepast

buiten hun oevers

overbelast

de stromende cellen

wanen zich heer des meesters

als ware het een homerisch feest

daar onder mijn vlees

ik waarschuw jullie

ik snijd jullie open

laat al dat rood lopen

koelbloedig en onbevreesd