Bloed

1 hour ago
1 min read

de rivieren op mijn huid

kronkelen ongepast

buiten hun oevers

overbelast

de stromende cellen

wanen zich heer des meesters

als ware het een homerisch feest

daar onder mijn vlees

ik waarschuw jullie

ik snijd jullie open

laat al dat rood lopen

koelbloedig en onbevreesd

Recent Posts

See All

Spiegel

ga nou eens iets schrijven over iets wat je helemaal niet wil iets wat je vervelend vindt tappen uit je dromen het nachtelijk theater van je onderbewustzijn waar je verloren bent in je verlaten stad o

Ruilen

zullen we ruilen en mag ik dan huilen om wie ik was tranen in een plas met veel geluid tot ik duid ik wil weer terug en vlug zijn wie ik ben zoals ik me ken zonder rouw omdat ik van mezelf hou

Kleur

achter het donker zit zoveel licht onzichtbaar in mijn gezicht blauwe randen, rode stippen hoe kan het anders dan dat ik me verschuil met dichte lippen

Comments