Beraad

Feb 13, 2022
1 min read

Updated: Feb 16, 2022

Het is moeilijk, mens zijn

ik huil ook wel eens

ik ben ook wel eens

ontstemd

van streek

onthutst

treurig

lamlendig

en alleen

De kale diersoort die we zijn

met weinig troeven in handen

wankelen we langs de randen

Zullen we het elkaar makkelijk maken

elkaar trouw beloven en eerbiedigen

tot over de rand

en dan ieders weg

jij de jouwe

en ik de mijne

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments