top of page

Bedrogen

  • Nov 14, 2020
  • 1 min read

ze is een beetje dronken denk ik

als een zoenend stel in het park

rondjes draaien in elkaars mond

een beetje misselijk

net een marionet

met wiebelende benen en zwabberende armen

het hoofd als een car dashboard doll

knikkend heen en weer

het plan niet helemaal goed doordacht

dat de reactie vertraagt bij een minnend brein

verloren in een toestand van verstandsverlies

als ze de deksel opent en wordt bedwelmd

door het restant op de bodem van de groenbak

blind voor het rottingsproces dat zich afspeelde

onder de brandende zon

als de sensatie van wodka door je slokdarm

brandend zijn weg vindt naar het verlangen bemind te worden

maar onderwijl destructief het weldenken en bevinden aantast

dat ze geloofde in de warme stroom door haar lichaam

maar het in werkelijkheid met ijs werd geconsumeerd

 
 
 

Recent Posts

See All
Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

 
 
 
Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

 
 
 
Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

 
 
 

Comments


bottom of page