top of page

Vals

  • Dec 23, 2024
  • 1 min read

we zingen het uit

met raspende stemmen

rauwe kelen

we kennen het lied

het refrein dat zich herhaalt

herhaalt, herhaalt


ik wil het niet

gevangen in de groef van een langspeelplaat

de vriendelijke knikjes

de beleefdheidszoen

ik wil dat niet

ik wil dat niet doen

ik wil onder geen beding

dat ik vals zing

 
 
 

Recent Posts

See All
Zo'n beetje

wanneer is het kantelpunt dat de vermeend durende stijgende lijn ineens dalende blijkt te zijn dat je achterom kijkt en ziet beter wordt het niet verbaasd dalend naar beneden afdrijvend van je argeloo

 
 
 
Zien

laten zullen we een keer kunnen mogen elkaar dan een keer misschien wellicht hallo hoe gaat en wie ben praten horen zeggen iets daar hier of waar dan straks ooit zien jij ik wij elkaar misschien

 
 
 
Je zal toch maar

je zal toch maar een boek zijn dan word je gelezen misschien wel begrepen de volle aandacht op jou maar eenmaal gelezen raak je vergeten blijf je onaangetast liggen in de boekenkast

 
 
 

Comments


bottom of page