top of page

Soos

  • Writer: Sandra Passchier
    Sandra Passchier
  • May 23, 2020
  • 1 min read

Updated: Oct 18, 2020

Het is donker. De afstand tot elkaar is voelbaar op basis van temperatuur; broeierig en klam. De pompende beat controleert het lijf. Armen en benen zwaaien mee. De vloer trilt. De menigte klinkt als een barende vrouw, hummend en kreunend. Gezichten staan op scherp. Geconcentreerd op de extase van het timbre. Bewust van de eigen aanwezigheid en de omstanders. Gelijken zijn we allen. Gelijk en toch origineel als individu. Dresscode authentiek en ongewoon. Je mag zijn wie je bent, maar ga bij voorkeur buiten je kaders. Obsceen en extravagant. Zie mij, kijk naar mij, maar blijf vooral bij jezelf. Ik zie jou, maar ben naar binnen gekeerd, focus op mijn eigen existentie. In trance. In vervoering gebracht door de wasem van geluid en lichaamsdampen. Voeten non-stop in beweging. Schouders hikkend. Handen verheven, als in afwachting van een bovenaardse verschijning. Verleid door de eigen waan van uniciteit. Ik ben geweldig en jij ook best OK. De klanken vervoeren naar hogere sferen. Gezamenlijk als een zwerm spreeuwen, deinend in het duister, ieder voor zich, volgend aan het geheel.

 
 
 

Recent Posts

See All
Bevalling

De pijn, de pijn, implosie in mijn buik. Geen komen en gaan, maar een weeënstorm. Mijn handen omklemmen de spijlen van het bed. Gesloten ogen, geen notie van mijn omgeving. Alleen ik, in mijn hoofd. K

 
 
 
Ding

het zijn van die dingen als je dingetjes moet dingesen het is hoe zal ik het zeggen dinges als ik zeg dat het een ding is

 
 
 
Spelen

kom mee, gaan we klimmen schommelen en glijden vliegen en zwaaien springen en draaien en in de zandbak graven we een kuil zo diep als ik en aan de kant scheppen we een berg zo hoog als jij we rollen d

 
 
 

Comments


bottom of page