top of page

Soos

  • May 23, 2020
  • 1 min read

Updated: Oct 18, 2020

Het is donker. De afstand tot elkaar is voelbaar op basis van temperatuur; broeierig en klam. De pompende beat controleert het lijf. Armen en benen zwaaien mee. De vloer trilt. De menigte klinkt als een barende vrouw, hummend en kreunend. Gezichten staan op scherp. Geconcentreerd op de extase van het timbre. Bewust van de eigen aanwezigheid en de omstanders. Gelijken zijn we allen. Gelijk en toch origineel als individu. Dresscode authentiek en ongewoon. Je mag zijn wie je bent, maar ga bij voorkeur buiten je kaders. Obsceen en extravagant. Zie mij, kijk naar mij, maar blijf vooral bij jezelf. Ik zie jou, maar ben naar binnen gekeerd, focus op mijn eigen existentie. In trance. In vervoering gebracht door de wasem van geluid en lichaamsdampen. Voeten non-stop in beweging. Schouders hikkend. Handen verheven, als in afwachting van een bovenaardse verschijning. Verleid door de eigen waan van uniciteit. Ik ben geweldig en jij ook best OK. De klanken vervoeren naar hogere sferen. Gezamenlijk als een zwerm spreeuwen, deinend in het duister, ieder voor zich, volgend aan het geheel.

 
 
 

Recent Posts

See All
Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

 
 
 
Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

 
 
 
Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

 
 
 

Comments


bottom of page