Oeke

Sandra Passchier
Sep 26, 2025
1 min read

waren we allemaal maar Oeke

in het bezit van embryo’s

waar de schoonheid zich ontluikt,

verschuilt de schoonheid in authenticiteit

authentiek en kleurrijk

ondersteund door een stok

door vrienden, vrienden en vrienden

en zichzelf

en God

waar liefde door de ogen straalt

zou je het haast niet zien

maar horen doen de woorden

van omlijnd licht

waren we allemaal maar Oeke

maar alleen Oeke draagt dit gedicht

(voorgedragen ter ere van Oeke Kruythof)

Recent Posts

See All

Bevalling

De pijn, de pijn, implosie in mijn buik. Geen komen en gaan, maar een weeënstorm. Mijn handen omklemmen de spijlen van het bed. Gesloten ogen, geen notie van mijn omgeving. Alleen ik, in mijn hoofd. K

Ding

het zijn van die dingen als je dingetjes moet dingesen het is hoe zal ik het zeggen dinges als ik zeg dat het een ding is

Spelen

kom mee, gaan we klimmen schommelen en glijden vliegen en zwaaien springen en draaien en in de zandbak graven we een kuil zo diep als ik en aan de kant scheppen we een berg zo hoog als jij we rollen d

Comments