Oeke

Sep 26, 2025
1 min read

waren we allemaal maar Oeke

in het bezit van embryo’s

waar de schoonheid zich ontluikt,

verschuilt de schoonheid in authenticiteit

authentiek en kleurrijk

ondersteund door een stok

door vrienden, vrienden en vrienden

en zichzelf

en God

waar liefde door de ogen straalt

zou je het haast niet zien

maar horen doen de woorden

van omlijnd licht

waren we allemaal maar Oeke

maar alleen Oeke draagt dit gedicht

(voorgedragen ter ere van Oeke Kruythof)

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments