Gaza

May 18, 2021
1 min read

Updated: May 21, 2021

Zo kleurt de lucht

gevallen door het raam

schimmen in een doodlopende straat

waar mijn huis stond

Mijn moeder en mijn penselen zijn bang

ik kan er niks aan doen

de getroffenen geloven in de grote bergen

ver weg en de rest van het verdriet

Alles moet worden begrensd

maar maar, meer meer, duik

de lucht loopt over mijn handen, onder mijn voeten

de sprong omlaag

Mijn rijk in gedempt gruis

de muren gezwollen in de wind

een hand, een voet, een gezicht

maar maar, meer meer, verzwind in zwart

daar waar mijn huis was

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments