Gaza

May 18, 2021

1 min read

Updated: May 21, 2021

Zo kleurt de lucht

gevallen door het raam

schimmen in een doodlopende straat

waar mijn huis stond

Mijn moeder en mijn penselen zijn bang

ik kan er niks aan doen

de getroffenen geloven in de grote bergen

ver weg en de rest van het verdriet

Alles moet worden begrensd

maar maar, meer meer, duik

de lucht loopt over mijn handen, onder mijn voeten

de sprong omlaag

Mijn rijk in gedempt gruis

de muren gezwollen in de wind

een hand, een voet, een gezicht

maar maar, meer meer, verzwind in zwart

daar waar mijn huis was

Recent Posts

See All

Aliens

wie ik in de spiegel zie herken ik niet ik kijk nog eens goed die ogen, die mond is dit mijn neus? die oren, die kin zijn dit mijn haren? die armen, die handen zijn dit mijn vingers? die borsten, die

C'est la vie

dus dat ging niet met een wiebelende typemachine achterop en twee zware tassen aan mijn stuur dacht: als ik maar rechtdoor blijf rijden dan komt het goed maar het ging niet goed ik moest de bocht om i

Kijk maar

er klinkt altijd een beetje 'val dood' in 'kijk maar' je zegt wel dat ik vrij ben in wat ik beslis maar ondertussen mag ik mijn graf graven erin stappen en zand erover kijk maar hoe ik daar lig als ik

Comments