Flos

Ik ben een sucker voor aanbiedingen. De lokroep van ‘1+1’ of de ‘de tweede voor de

halve prijs’ kan ik niet weerstaan. Met name de drogist heeft een goede aan mij.

Ingefluisterd door de folder die ik van tevoren grondig heb bestudeerd, weet ik

precies waar ik mijn winst ga behalen. Als een kind dat zonder restricties een

snoeppot krijgt aangeboden, laad mijn mandje vol en pak gelijk een dubbele

dosis, want hebben is hebben. Bij de kassa bevestig ik de vraag of ik mijn

bonnetje wil en dan glunder ik bij het eindresultaat van het voordeel dat ik heb

behaald.

Maar inmiddels vraag ik me af of ik niet te ver ben gegaan bij mijn aankoop van

tandflos. Ik heb flink ingeslagen, want qua ruimte vreet het niets en hebben is

hebben. Maar als je na een jaar braaf dagelijks flossen ondervindt dat het einde

van de flosdraad nog lang niet in zicht is, kun je je afvragen hoeveel meerwaarde

die euro besparing opweegt tegen een lade vol flos.