Daad

Sep 22, 2021
1 min read

En zo sprak hij

Wat heb jij in je achterhoofd

Ik zucht in mijn onderneming

Laag grind op mijn stembanden

Hoe ik door je baard voel

Verzwakt in mijn middel

Op een massieve berg

Eindigen alle dwalingen recht

Met een schaamteloos onvermogen

Te zeggen wat niet is gezegd

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments