Weg

Eigenlijk best wel raar

slapen

elke nacht een beetje dood

met gesloten ogen

weg van deze wereld

in duisternis


waar je springt en kunt vliegen, als superman, met een gestrekt arm omhoog

over je ouderlijk huis, door je tienerjaren, je kamer, niet helemaal zoals het was

met een deur die leidt naar het schoolplein waar Fabian en Marilyn zwaaien

als je in de trein zit op weg naar je werk, te laat, je tas vergeten en je tand los

waar je vlucht voor de reus die in je teen wil bijten, maar je benen zijn van klei

als je kuit in een kramp schiet en je ogen licht zien


terug op deze wereld

toch niet dood


0 views

Recent Posts

See All

een reis door werelden leidt ons door geplunderde velden berooid in ons landschap bezweren wij de begrenzing als een hard gegeven planten de zaden - desperaat hoe we een andere wereld kunnen maken een

in het epische gezang schreeuwen de stemmen om de komst van een legende een roep om de angst te temmen in vibrerende klanken klinkt alles waar we bang voor zijn de grilligheid van de galm niet langer

als alle gesprekken die we voeren te vatten zijn in tast een streling, een aai beroering op bast zouden we dan beter begrijpen wat we bedoelen zouden we dan wel snappen wat we voelen elkaar verstaan e