Weg

Eigenlijk best wel raar

slapen

elke nacht een beetje dood

met gesloten ogen

weg van deze wereld

in duisternis


waar je springt en kunt vliegen, als superman, met een gestrekt arm omhoog

over je ouderlijk huis, door je tienerjaren, je kamer, niet helemaal zoals het was

met een deur die leidt naar het schoolplein waar Fabian en Marilyn zwaaien

als je in de trein zit op weg naar je werk, te laat, je tas vergeten en je tand los

waar je vlucht voor de reus die in je teen wil bijten, maar je benen zijn van klei

als je kuit in een kramp schiet en je ogen licht zien


terug op deze wereld

toch niet dood


0 views

Recent Posts

See All

Ik woon in het verhaal dat ik mezelf vertel over de dag dat ik vleugels groei en weet waar ik zijn mag, mijn huis bouw bij jou, blaas ik de muren weg geen toekomst, geen verleden alleen maar glans, tu

Ik wil schrijven alleen nog maar schrijven blauwe inkt op papier vel na vel woord na woord krabbels, strepen en weer door al is het zinloos ik moet schrijven alleen nog maar schrijven al wie het lezen

De tand des tijds zit in mijn hand mijn schrift in elk woord gegeven ook deze woorden vandaag geschreven verliezen hun vorm zijn morgen vergeten