Weg

Eigenlijk best wel raar

slapen

elke nacht een beetje dood

met gesloten ogen

weg van deze wereld

in duisternis

waar je springt en kunt vliegen, als superman, met een gestrekt arm omhoog

over je ouderlijk huis, door je tienerjaren, je kamer, niet helemaal zoals het was

met een deur die leidt naar het schoolplein waar Fabian en Marilyn zwaaien

als je in de trein zit op weg naar je werk, te laat, je tas vergeten en je tand los

waar je vlucht voor de reus die in je teen wil bijten, maar je benen zijn van klei

als je kuit in een kramp schiet en je ogen licht zien

terug op deze wereld

toch niet dood