Lot

Dec 29, 2020
1 min read

Het zijn de vogels die het doen

braakliggend en ongekend

een roeping zonder voorland

Waar zijn mijn vleugels?

Een jong vliegt uit

resoluut en onverschrokken

een sprong zonder belofte

Ligt het zicht in de diepte?

En als de storm gaat liggen

de wind stil valt

en vleugels niet meer worden gedragen

voegen vogels zich dan naar hun bestemming?

Recent Posts

See All

Poëzie

mijn poëzie kiest altijd een kant als mijn pen over het papier glijdt van links naar rechts vloeit het waar mijn hand gaat vloeit het waar mijn hart gaat kiest het haar remedie een wijs als muziek som

Moment

het wordt nooit meer zoals nu straks of daarnet en dat is geruststellend op een bepaalde manier het moment een moment geeneen hetzelfde nu, straks of daarnet komt nooit meer terug en dat is troostend

Vaarwel

mijn laatste zeven woorden die ik zeggen zal zouden de geijkte zijn ik heb het allemaal met liefde gedaan of zouden de gevreesde zijn ik wil blijven, laat me niet gaan of zouden de olijke zijn nou doe

Comments