Los

Feb 1, 2022
1 min read

Met gesloten handen

schuil ik als een larf

van ieder ontheemd

mat, tam, lam

vervreemd

van de dag

tot alle maskers vallen

rode lopers rollen uit

nu zijt wellekome

hoog in het land

waar ik mijn armen spreid

en u weer omhelzen mag

Recent Posts

See All

Zo'n beetje

wanneer is het kantelpunt dat de vermeend durende stijgende lijn ineens dalende blijkt te zijn dat je achterom kijkt en ziet beter wordt het niet verbaasd dalend naar beneden afdrijvend van je argeloo

Zien

laten zullen we een keer kunnen mogen elkaar dan een keer misschien wellicht hallo hoe gaat en wie ben praten horen zeggen iets daar hier of waar dan straks ooit zien jij ik wij elkaar misschien

Je zal toch maar

je zal toch maar een boek zijn dan word je gelezen misschien wel begrepen de volle aandacht op jou maar eenmaal gelezen raak je vergeten blijf je onaangetast liggen in de boekenkast

Comments