Los

Met gesloten handen

schuil ik als een larf

van ieder ontheemd

mat, tam, lam

vervreemd

van de dag


tot alle maskers vallen

rode lopers rollen uit

nu zijt wellekome

hoog in het land

waar ik mijn armen spreid

en u weer omhelzen mag



0 views

Recent Posts

See All

Ik woon in het verhaal dat ik mezelf vertel over de dag dat ik vleugels groei en weet waar ik zijn mag, mijn huis bouw bij jou, blaas ik de muren weg geen toekomst, geen verleden alleen maar glans, tu

Ik wil schrijven alleen nog maar schrijven blauwe inkt op papier vel na vel woord na woord krabbels, strepen en weer door al is het zinloos ik moet schrijven alleen nog maar schrijven al wie het lezen

De tand des tijds zit in mijn hand mijn schrift in elk woord gegeven ook deze woorden vandaag geschreven verliezen hun vorm zijn morgen vergeten