top of page

Los

We vluchten

allemaal

van een dwalend hart

een luid gemis

achter een smorende zonde

ons verborgen vernis


We rennen weg

ook jij, ook ik

van de spiegel met het harde gezicht

de onzichtbare teloorgang

dat van binnenuit ontbindt


We schuilen stil

met de oren gesloten

rug naar het geschrei

niet willen horen, voelen

ergo ontwijken wij

voegen niet, aan gene zijde


We verschuiven onze huid

onttrekken aan onze taak

van de waanzin


Op een rubberboot

de woeste zee in


De hoop dat er armen zijn

een schepsel

die een vluchtend hart verzacht

het geschrei sust

met een innige kus

waar de rust

ook jouw, ook mijn

kust wacht


4 views

Recent Posts

See All

Dansen

zullen we even de dag doornemen hoe ben jij opgestaan heb je ontbeten en je aangekleed ben je nog de deur uit geweest en heb je nog ergens gezeten of nog iemand gesproken en wat zei je toen heb je ook

De hele dag

ik zou de hele dag naar vogeltjes kunnen kijken hoe ze vrolijk door de lucht zweven en van tak tot tak hupsen ik zou de hele dag in het gras kunnen liggen voelen hoe de sprietjes in mijn nek kriebelen

Van van alles

ik hou van eenvoud en van complexiteit ik hou van weinig en van veel in hou van de dag en van de nacht ik hou van hard en van zacht ik hou van de zon en de regen ik hou van herrie en van stilte ik hou

Comments


bottom of page