mijn zwakheden

ik hoor wat ze zeggen

de schade, de schande

mijn gebreken

ik hoor wat ze zeggen

het letsel op mijn lijf

de scheuren in mijn ziel

broos, breekbaar, stuk

van wat is gebeurd

verscheurd, ik hoor ze

tergen

ik heb niets te verbergen


waar gaat dit over?

geen idee

heeft dit betekenis?

wellicht


ik gis

dat ook dit poëzie is


onder een wegebbende donder

dwalen we in blauw; heen

en weer in zilt

zand zacht schurend op ons huid


we vleien ons in deining

de drift gestild

in mij, in jou; verstomd

we graven een kuil

voordat de zee weer komt